W grudniu ub. roku minęła piąta rocznica odsłonięcia pomnika Józefa Piłsudskiego przed gmachem Sądu w Kaliszu
Marszałek trzykrotnie odwiedził nasze miasto, podczas tych wizyt wielokrotnie rozmawiał z mieszkańcami. Każda z bogatych w wydarzenia wizyt gromadziła tłumy kaliszan. Podczas wizyty 15 maja 1921 roku zostali uroczyście uhonorowani żołnierze 29 Pułku Strzelców Kaniowskich – Marszałek osobiście wręczył im sztandar ufundowany przez mieszkańców Kalisza i Warszawy, a podczas ostatniej wizyty w sierpniu 1927 roku, Marszałkowi nadano tytuł Honorowego Obywatela Miasta Kalisza oraz w parku posadzono dąb szypułkowy na pamiątkę tej wizyty. Nic dziwnego, że kilku entuzjastów postanowiło nadać tym wydarzeniom szczególny szacunek w postaci Pomnika. Jego pomysłodawcą był Jacek Kłokocki, projekt wykonał Michał Pronobis z Kielc, cokół zaprojektowali Piotr Pietrzykowaki i Przemysław Wierzbicki, a wykonał Jakub Jarczewski. Wzniesienie pomnika wzięło „pod swoje skrzydła” Stowarzyszenie Szczypiorniak z prezesem Edwardem Prusem na czele, ponieważ nie udało się tego dokonać w ramach Budżetu Obywatelskiego.
Jak co roku Edward Prus, prezes Stowarzyszenia Szczypiorniak oraz Fundacji Ocalmy Dziedzictwo Narodowe, Grzegorz Sapiński – były Prezydent Kalisza, Józef Gola – prezes Zarządu WOPR, oraz wielu innych sympatyków Marszałka i Pomnika upamiętnili rocznicę złożeniem wieńców i zapaleniem zniczy, a także wmurowaniem tuby, w której umieszczono pamiątkowy akt erekcyjny, listę osób zaangażowanych w budowę pomnika oraz podziękowanie dla tychże i dla darczyńców. Po części oficjalnej, uczestnicy celebrowali w Restauracji Gustosa przy małym co nieco i dźwiękach tercetu muzycznego.
Wiele osób zastanawia się dlaczego „nasz Piłsudski” jest lekko zgarbiony, oto wyjaśnienie: rzeźba Marszałka jest wykonana w pozycji tzw. kontrapostu. Jest to sposób ustawienia postaci w taki sposób, że cały ciężar ciała opiera się na jednej nodze, podczas gdy druga jest odciążona, barki są pochylone przeciwnie w stosunku do bioder, głowa jest również pochylona. Jedna z rąk jest zwykle opuszczona, a druga coś trzyma. Ten styl sztuki rzeźbiarskiej znany jest już prawie od 2000 lat. (za Wikipedia).
ens
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze