Mayall, Jarre i inni w kolejnej odsłonie „Słuchania winyli”

36 edycję popularnej audycji słuchania muzyki zapisanej na winylowych krążkach autorzy dedykują miłośnikom muzyki elektronicznej oraz twórczości niedawno zmarłego brytyjskiego kompozytora Johna Mayalla

Na początek usłyszymy fragmenty dwóch klasycznych wydawnictw Jean-Michela Jarre’a: „Oxygène” z 1976 roku oraz „Équinoxe” (1978). Są to odpowiednio trzeci i czwarty album studyjny artysty, które ugruntowały jego pozycję jako jednego z najwybitniejszych twórców muzyki elektronicznej. Warto pamiętać, że oba albumy powstały z wykorzystaniem analogowych syntezatorów, organów elektronicznych i automatów perkusyjnych, a zostały zarejestrowane na wielośladowym magnetofonie – bez użycia komputerów, cyfrowych syntezatorów i efektów. Mimo upływu niemal pięćdziesięciu lat wciąż uchodzą za jedne z najlepiej brzmiących płyt w historii muzyki elektronicznej.
– Następnie zaprezentujemy fragmenty albumu „Rubycon” – szóstego studyjnego wydawnictwa berlińskiego zespołu Tangerine Dream, opublikowanego w 1975 roku. Płyta ta jest uznawana za jedno z najważniejszych osiągnięć tzw. berlińskiej szkoły muzyki elektronicznej i klasyczny przykład muzyki sekwencyjnej – wyjaśnia Adam Kędzierski, kaliski archeolog, znawca i miłośnik muzyki, współtwórca cyklu audycji „Słuchanie winyli”.
"Rubycon" został nagrany w najbardziej twórczym okresie działalności zespołu, w składzie: Edgar Froese – założyciel grupy, grający na gitarze, mellotronie, organach i syntezatorach; Christopher Franke – odpowiedzialny za syntezatory, sekwencery i instrumenty klawiszowe; oraz Peter Baumann – obsługujący syntezatory i organy. Właśnie współpraca tych trzech muzyków zaowocowała powstaniem albumów, które do dziś uznawane są za kamienie milowe muzyki elektronicznej.

Druga część audycji będzie poświęcona Johnowi Mayallowi – brytyjskiemu wokaliście, multiinstrumentaliście (harmonijkarzowi, pianiście, organiście i gitarzyście), kompozytorowi oraz jednej z najważniejszych postaci światowego bluesa. Artysta zmarł 22 lipca 2024 roku w Kalifornii w wieku 90 lat. Jesienią tego samego roku został pośmiertnie wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. Po raz pierwszy wystąpił w Polsce w 1979 roku, a jego kompozycja „Blues from Laurel Canyon” przez wiele lat była sygnałem czołówki audycji „Radiokurier”.
– John Mayall powszechnie nazywany jest „Ojcem Chrzestnym Białego Bluesa” i nauczycielem całego pokolenia brytyjskich muzyków. To właśnie w jego zespole The Bluesbreakers zdobywali doświadczenie artyści, którzy później tworzyli lub współtworzyli legendarne formacje, takie jak Cream, Fleetwood Mac czy Colosseum. Wraz z Alexisem Kornerem i Grahamem Bondem stworzył fundamenty brytyjskiej sceny bluesowej lat sześćdziesiątych – przypomina archeolog Leszek Ziąbka, współtwórca popularnych audycji.

Przełomowym momentem w karierze Mayalla było wydanie w 1966 roku albumu „Blues Breakers with Eric Clapton”, uznawanego do dziś za jedną z najważniejszych płyt w historii bluesa i obowiązkową pozycję w każdej kolekcji miłośników tego gatunku.
– Podczas spotkania usłyszymy fragmenty albumów „Crusade” oraz „Blues from Laurel Canyon”. Na pierwszym z nich gitarzystą zespołu był zaledwie osiemnastoletni Mick Taylor, który zastąpił Petera Greena i wkrótce stał się jednym z najwybitniejszych muzyków współpracujących z Mayallem. Dwa lata później dołączył do zespołu The Rolling Stones, gdzie przez blisko pięć lat współtworzył jego klasyczne brzmienie – dodaje Leszek Ziąbka.

Nie zabraknie również kompozycji z koncertowego albumu „The Turning Point”, będącego zapisem akustycznego występu kwartetu – bez udziału perkusisty – w nowojorskiej sali Fillmore East. To właśnie z tej płyty pochodzi jeden z największych przebojów Mayalla, „Room to Move”, z porywającym solem na harmonijce ustnej.
Na zakończenie audycji twórcy sięgną po utwory z albumu „Jazz Blues Fusion”, na którym John Mayall wyraźnie zwrócił się w stronę jazzu. O wyjątkowym charakterze tego wydawnictwa w dużej mierze zadecydował udział znakomitego trębacza Blue Mitchella, którego pełna swobody improwizacja nadała nagraniom niepowtarzalne brzmienie. (lz)