Nagrywają pieśni ludowe dla potomnych

W ubiegłym roku Centrum Kultury i Sztuki w Kaliszu rozpoczęło rejestrację pieśni tradycyjnych w regionie Kaliskie. Nagrania te są istotne dla ochrony i zachowania dziedzictwa kulturowego. W ramach realizowanego w tym roku projektu CKiS zrealizowało kwerendę i archiwizację repertuaru w dwóch ośrodkach kultury ludowej: w Brzezinach i w Doruchowie

Wiosną i jesienią 2025 roku zarejestrowano pieśni Zespołu Pieśni „Brzezinianki” w powiecie kaliskim. Siedmioosobowa grupa śpiewaczek pamięta dawne piosenki obrzędowe, miłosne, rodzinne, wykonywane obecnie podczas występów czy uroczystości, a niektóre zapisane tylko w zeszytach i w pamięci. Szczególnym talentem i umiejętnościami wykazują się śpiewaczki Janina Plichta i Helena Szych. Śpiewały także panie: Marianna Głąb, Zenona Olszewska, Maria Przybył-Bilska, Sabina Dymarczyk i Sabina Biernacik. Brzezinianki zaśpiewały blisko 70 pieśni i przyśpiewek.

W listopadzie nagrania odbyły się u śpiewaka Lecha Owczarka w Doruchowie w powiecie ostrzeszowskim. W grudniu solista śpiewak był także nagrywany w Centrum Kultury i Sztuki w Kaliszu, gdzie zarejestrowano ponad 40 pieśni tradycyjnych i przyśpiewek. Pan Leszek wykonywał je na przeglądach i konkursach w Wielkopolsce i w całym kraju. Wszyscy ci śpiewacy kultywują sztukę muzyczną w Kaliskiem od kilkudziesięciu lat. Są laureatami wielu nagród na przeglądach regionalnych i wojewódzkich oraz ogólnopolskich np. na Festiwalu w Kazimierzu Dolnym czy w Bukowinie Tatrzańskiej.

Kilkukrotne spotkania z udziałem także etnomuzykolog dr Arlety Nawrockiej-Wysockiej z Poznania służyły przeglądowi repertuaru artystów, ich weryfikacji pod kątem tradycji regionu, a na koniec także jako rejestracja dźwiękowa wykonanego tekstu i melodii. Zebrany materiał poszerzy archiwum z dziedzictwem kulturowym regionu i może stanowić podstawę do wydania w przyszłości na płycie i upowszechnienie kultury tradycyjnej.

W regionie działa wiele grup śpiewaczych, ale tylko kilka z nich śpiewa w charakterze in crudo, przekazując kulturę muzyczną dawnej wsi. Warto te grupy zarejestrować w formie dźwiękowej. Członkowie zespołów naturalnie starzeją się lub niespodziewanie odchodzą, dlatego ważną inicjatywą jest natychmiastowy zapis ich głosów, zapamiętanych treści i melodii, funkcji repertuaru w obrzędzie społeczności wiejskiej czy kontekstu wykonania. Działania te wpisują się w archiwizację zasobów dziedzictwa kulturowego. Zarejestrowane pieśni i melodie pogłębią archiwum regionalne, a także posłużą do badań naukowych oraz popularyzacji kultury ludowej.

Tekst i fot. Anna Gałczyńska, CKiS