Unia wzywa Europejczyków do... rezygnacji z prywatnych samochodów

Klimatyczny obłęd Komisji Europejskiej nie ustaje! W liście rozesłanym do krajów członkowskich UE przez komisarza ds. energii Dana Jørgensena, pojawiają się wezwania do działań ograniczających zużycie energii również w sektorze transportu – ograniczania konsumpcji paliw, pracy zdalnej i rzadszego korzystania z samolotów oraz samochodów. Komisja Europejska rekomenduje państwom członkowskim wdrażanie „dobrowolnych środków ograniczania popytu”

Jedna z przyczyn to rosnące ceny paliw przez zakłócenia w dostawach w związku z sytuacją na Bliskim Wschodzie. „W efekcie rachunek Unii Europejskiej za import energii wzrósł o miliardy euro, co bezpośrednio przekłada się na ceny dla gospodarstw domowych i przemysłu. W tym kontekście działania Komisji wpisują się w znaną już z wcześniejszych lat strategię: ograniczanie zużycia jako narzędzie stabilizacji rynku” – wyjaśnia portal Magna Polonia i podkreśla, że treść listu wywołała wiele głosów krytycznych.
Niepokój wywołują zwłaszcza zalecenia do rzadszego korzystania z samolotów i samochodów, które odczytywane są jako zapowiedź dalszych ograniczeń w przyszłości. 
Zdaniem niektórych komentatorów stoi to w sprzeczności z celami unijnej polityki klimatycznej, która miała zapewnić stabilność i bezpieczeństwo.

Zwracają uwagę, że źródłem obecnych, energetycznych problemów UE jest rezygnacja z własnych źródeł energii – zarówno energetyki jądrowej jak i paliw kopalnych i stopniowe uzależnianie się od źródeł zewnętrznych.
Forsowano natomiast rozwój energetyki odnawialnej, która jest kosztowna i niestabilna. 

W ocenie portalu, obecny kryzys energetyczny jest efektem dotychczasowej polityki Komisji Europejskiej, prowadzonej przez utopistów ignorujących obiektywne czynniki zewnętrzne. Jest to jedno z najważniejszych wyzwań, z jakim muszą zmierzyć się państwa członkowskie w przyszłości.

Przykładem braku realizmu, a w zasadzie beztroski, skrajnej głupoty i nieodpowiedzialności rządzących, jest likwidacja górnictwa węgla w Polsce. Proces zapoczątkowany w okresie tzw. transformacji ustrojowej w początkach lat 90. ub. wieku i kontynuowany przez wszystkie ekipy rządzące do dzisiaj, bez wyjątku. 
Jego efektem jest likwidacja 50 z 70 kopalń węgla kamiennego jakie funkcjonowały w 1989 roku co sprawiło, że Polska, kraj dosłownie „leżący na węglu”, i który był jego eksporterem musiał, i musi, go importować.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że likwidację górnictwa rządzący realizowali z wyjątkową gorliwością. O ile bowiem Niemcy wyłączali swoje kopalnie z eksploatacji przez zalewanie wodą (po to aby w razie konieczności szybko przywrócić je do pracy), to polskie kopalnie były dewastowane i fizycznie unicestwiane. Wiele kopalń zostało po prostu zrównanych z ziemią. Zabetonowano szyby, wyburzono nadszybia i zlikwidowano całą architekturę przemysłową, co uniemożliwia szybkie przywrócenie wydobycia. O ile w ogóle.

Co więcej – pomimo braku energetycznej alternatywy dla węgla, fiaska klimatycznej ideologii i wyraźnego renesansu węgla na całym świecie, nadal aktualne pozostają plany likwidacji tych resztek kopalń, jakie nam jeszcze pozostały. 
Do 2035 roku ma to kosztować budżet, czyli polskiego podatnika, ponad 11 miliardów złotych! A ostatnia kopalnia ma zniknąć z gospodarczego pejzażu Polski w 2049 roku. (pp)

Źródło: Magna Polonia