Jak polityka klimatyczna UE rujnuje naszą gospodarkę i nasze kieszenie

W ciągu dziesięciu lat opłaty za emisję CO2 w systemie ETS w ramach tzw. polityki klimatycznej Unii Europejskiej wzrosły aż 20-krotnie

System ETS (nakładający opłaty za każdą tonę CO2) zaczął obowiązywać w roku 2005. Przybliżona cena za emisję w tym i następnym roku wahała się w granicach 20 – 30 euro za tonę.

W latach 2008–2017 kryzys ograniczył produkcję przemysłową i emisje. Na rynku było dużo nadwyżkowych uprawnień, więc ceny przez lata utrzymywały się na dość niskim poziomie, od 4 do 8 euro za tonę.

Ponowny wzrost nastąpił w roku 2018 kiedy UE zaczęła wycofywać nadmiar uprawnień poprzez reformę ETS i tzw. Market Stability Reserve. Podaż malała, więc ceny gwałtownie wzrosły – do 25, 30 euro.

Ale i tego unijnym decydentom było mało więc zaostrzono politykę klimatyczną i w latach 2021 – 2023 emitenci „śmiercionośnego CO2) musieli płacić nawet 100 euro za tonę!

Jeśli porównać rekordowe ceny z 2023 r. do poziomów z 2017 r., wzrost był nawet ponad 20-krotny!
Dla Polski opodatkowanie emisji CO2 ma szczególne znaczenie ponieważ energetyka oparta na węglu emituje znacznie więcej dwutlenku węgla niż gaz, energia jądrowa czy źródła odnawialne i wysoka cena  EUA ma znacznie wpływ na koszty energii.

W 2010 roku, ceny energii elektrycznej w Polsce (zarówno w ujęciu nominalnym, jak i po uwzględnieniu siły nabywczej) należały do najniższych w Europie. Koszty prądu dla gospodarstw domowych w przeliczeniu na euro były znacznie poniżej średniej unijnej, wynosząc średnio niespełna połowę tego, co płacono w najdroższych krajach UE.

Średnia cena za 100 kWh energii dla gospodarstw domowych w Polsce kształtowała się w granicach ok. 13-14 EUR, 
W tym samym okresie w Danii i Niemczech było to odpowiednio ok. 27 EUR oraz 24 EUR za 100 kWh.
Obecnie, jak przyznaje portal Business Insider, Polska ma najwyższe ceny w Europie. (pp)

Źródło: Business Insider